Πριν τις τελευταίες εκλογές και την εκλογή της νυν κυβέρνησης , πίστεψα πως ο κόσμος έχει σιχαθεί να τον κοροϊδεύουν και είναι αποφασισμένος να ρίχνει στο βούρκο από δω και πέρα όποιον νοιώθει ότι προεκλογικά ήταν άλλος και μετεκλογικά άλλος.Έχουμε πέντε μήνες κυβέρνησης πασοκ . Μια κυβέρνηση που ήρθε στο προσκήνιο με το δίλημμα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα και έφτασε 5 μήνες μετά να χειροκροτείται από τον Μητσοτάκη για τις επιλογές της. Παρ’ όλα αυτά δεν έχει χάσει πόντους στην εκτίμηση του κόσμου και η πλειοψηφία συμφωνεί με τις κινήσεις της όσο διαφορετικές κι αν είναι από το προεκλογικό της πρόγραμμα. Πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται γιατί, αφού ήμουν βέβαιος πως η νοοτροπία του κόσμου έχει αλλάξει –και είμαι ακόμα- , τι είναι αυτό που τους κάνει, να ανέχονται στροφές 180 μοιρών σε πολιτικές επιλογές μιας κυβέρνησης που πρόσφατα εκλέχτηκε ως υπερασπίστρια των φτωχών και των αδυνάτων και από το πρώτο κι όλας εξάμηνο παγώνει μισθούς και συντάξεις, κόβει δώρα και κάνει ακόμα και το αφορολόγητο κάτι σαν bonus που θα πληρώνει στον ρουφιάνο. Η απάντηση που βρίσκω βασίζεται σε 3 βασικούς άξονες. Πρώτον: Ο Έλληνας έχει παράξενη ψυχολογία, θέλει κατά κανόνα να είναι αφεντικό και ίσως είναι το σημαντικότερο πράμα στο μυαλό του. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι κάποιος είναι σε καλύτερη μοίρα απ’ αυτόν, τον ενοχλεί όσο τίποτα. Δεν είναι τυχαίο που σαν λαός βγάλαμε παροιμίες όπως το να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα . Ο Έλληνας λοιπόν μπορεί να βλέπει τον μισθό του να παγώνει και να ροκανίζεται από τον πληθωρισμό, ο συνταξιούχος μπορεί να μην τα βγάζει πέρα και θυμώνει που του παίρνουν την μπουκιά μέσα απ το στόμα ειδικά όταν του υποσχεθήκαν ότι δεν θα την πάρουν, αλλά τον θυμό αυτόν τον μπαλατζαρει η άγρια χαρά που νοιώθει όταν βλέπει ότι κανένας δεν είναι σε καλύτερη μοίρα. Όταν βλέπει τις προστατευόμενες τάξεις των γιατρών, των δικηγόρων, των επιχειρηματιών, να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο και ίσως και χειρότερα αναθαρρεί και βρίσκει μια εσωτερική δικαιοσύνη παρόλο που η κατάσταση του δεν παύει να πηγαίνει προς το χειρότερο.Δεύτερον: Πιστεύει πως αυτά που γίνονται είναι αναγκαία. Ο Καραμανλής τα είχε πει προεκλογικά , τα κανάλια τα λένε καθημερινά και η νυν κυβέρνηση σταδιακά αρχίζει να τα υιοθέτει. Δεν πιστεύω πως δεν ήξεραν τι γινόταν προεκλογικά , για την ακρίβεια είμαι βέβαιος πως γνώριζαν και είμαι βέβαιος πως σχεδίαζαν τρόπους αντιμετώπισης όμοιους με αυτούς που εφαρμόζουν, είτε ως plan B είτε ακόμα ακόμα ως βασικό σχέδιο. Κατάφεραν όμως να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει πως αμφιταλαντεύονται, πως δεν θέλουν αλλά τους αναγκάζουν και αυτό κυρίως τους έπεισε. Υπό νορμάλ συνθήκες θα ήμουν έξω φρενών. Και είμαι ήδη αρκετά θυμωμένος από την κοροϊδία, αλλά όταν ζυγίζω τις επιλογές, δηλαδή Καραμανλή – Σαμαρά, Παπανδρέου ή πολιτική αστάθεια εν μέσω οικονομικής κρίσης. Καταλήγω πως ακόμα και να γνώριζε ο κόσμος ακριβώς τι θα γινόταν μέχρι σήμερα, θα επέλεγε το ίδιο.Τρίτο, και σημαντικότερο ίσως, είναι ένα πάρα πολύ απλό γεγονός. Οι έλληνες τους εμπιστεύονται. Γιατί; Γιατί από την μέρα που εκλέχθηκαν δεν έχουμε δει σκάνδαλο. Ίσως είναι κάποιο εθνικό ρεκόρ ένα εξάμηνο χωρίς να πρωταγωνιστεί η λαμογιά στις ειδήσεις, δεν ξέρω .Αν προσθέσουμε σ’ αυτό, πως έχουν γίνει ήδη πέντε -όπως τις μετράω- εξεταστικές για προηγούμενα σκάνδαλα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των προηγούμενων κυβερνήσεων του πασοκ, βγαίνει ένα πρωτόγνωρο μίγμα που μυρίζει ειλικρίνεια και δικαιοσύνη. Το πόσο σοβαρά εκτελούνται οι εξεταστικές ή το αν θα σκάσει ή όχι καινούριο σκάνδαλο αύριο δεν το γνωρίζω. Με λίγη καλή πίστη όμως ο Έλληνας βλέπει πως η χώρα αλλάζει σελίδα. Πλέον τα αυτονόητα για τον κόσμο σταδιακά αρχίζουν να γίνονται αυτονόητα κι εδώ κι αναθαρρεί.Προσωπικά έχω πεισθεί πως αυτά που κάνουνε πρέπει να γίνουν , όχι πως θα διορθώσουν την οικονομία ή θα λύσουν κάποιο σημαντικό πρόβλημα. Αλλά με την προϋπόθεση πως θέλουμε να ανήκουμε σε μια νομισματική ένωση είμαστε υποχρεωμένοι να τα κάνουμε, έστω κι αν δεν είναι όψιμα και καλύτερα να γίνουν τώρα και να τα κάνουν αυτοί. Απλά δεν μπορώ να μην θυμώνω πρώτον με τα φούμαρα που μου πούλησαν και έφαγα σαν χάνος προεκλογικά και δεύτερον με την τύχη μου που πρέπει να εφαρμοστούν αυτά τα μέτρα στον δικό μου κύκλο ζωής και στις δικές μου πλάτες …
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
