Και φτάσαμε λοιπόν στις εκατόν δεκαπέντε μέρες κυβέρνησης πασοκ. Ακόμα και με 15 τοις εκατό έξτρα μερούλες κατάφεραν να περάσουν τα 2 πέμπτα απ’ αυτά που υποσχέθηκαν προεκλογικά και να δρομολογήσουν άλλο ένα πέμπτο.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες καθώς το θέμα το έχουν εξαντλήσει όλοι πολύ πριν μπω στον κόπο να ασχοληθώ. Θα προτιμήσω για τώρα να μείνω αλλού. Στο τι κατάφερε ο Παπανδρέου και μόνο που έθεσε το σαφές χρονοδιάγραμμα των εκατό ημερών…
Παρακολουθώντας την ειδησεογραφία και τα έντυπα όλον αυτό τον καιρό παρατήρησα κάτι περίεργο και αισιόδοξο. Όλοι τους ασχολούνται με το έργο τις κυβέρνησης. Δεν ασχολούνται με το ποιος είπε τι, δεν ασχολούνται με σκάνδαλα , δεν ασχολούνται με πολιτικές κοκορομαχίες. Ασχολούνται με το τι έγινε και τι δεν έγινε από αυτά που ειπώθηκαν προεκλογικά. Προσπαθήστε να θυμηθείτε πότε ήταν η τελευταία φορά που συνέβη κάτι τέτοιο. Επί Καραμανλή στον πρώτο καιρό ήμασταν απλά χαρούμενοι που δεν είχαμε πασοκ , μετά το δίμηνο ασχολούμασταν όλοι με τους κακούς υπουργούς και με τα σκάνδαλα και με τον τραγικό ήρωα Καραμανλή που ήθελε να τα καταπολεμήσει (δεν μπορούσε όμως , ήταν απλά ένας πτωχός πλην τίμιος αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός). Επί Σημίτη ήμασταν όλοι τόσο εξτασιασμένοι από την προοπτική του ευρώ και τα εικονικά χρήματα που πλησίαζαν την τσέπη μας μέσω χρηματιστηρίου (σαν το πεντοχίλιαρο με την πετονιά) που δεν ασχολούμασταν με τίποτα άλλο παρά με το πόσο έξυπνοι είμαστε ως έθνος , αφού από τον οικονομολόγο μέχρι τον βοσκό όλοι μπορούσαμε να ξεγελάσουμε τα χαϊβάνια της Σοφοκλέους και να τους τα φάμε. Δεν θα πάω πιο πίσω γιατί δεν έχω προσωπικές μνήμες και δεν μου αρέσει να περιγράφω εκδοχές άλλων.
Το 2010 λοιπόν μας βρίσκει σε μια κατάσταση που όταν ασχολούμαστε με την κυβέρνηση , ασχολούμαστε με τις πολιτικές της επιλογές και τις πολιτικές της αδυναμίες. Μπορεί οι κινήσεις της για άλλους να είναι σωστές και για άλλους λάθος , θετικές ή αρνητικές, το βέβαιο είναι όμως και αυτό που θέλω να τονίσω, πως όλοι ασχολούνται με το έργο και με την πολιτική αυτή κάθε αυτή. Τίποτα άλλο να μην καταφέρει να κάνει ο Παπανδρέου αν πετύχει να απομακρύνει τον κόσμο απ τη λογική «όλοι μας κλέβουν» και να τον φέρει στη σκέψη «ποια πολιτική με εκφράζει περισσότερο» πριν πάει στις κάλπες, θα έχει καταφέρει να φτάσει την Ελλάδα σε ένα καλύτερο επίπεδο.
Στην εγκαθίδρυση αυτής της νοοτροπίας βέβαια το λιθαράκι του βάζει και ο Σαμαράς όντας ξεκάθαρος στις θέσεις του και δεκτικός στο να λυθούν τουλάχιστον τα ζητήματα διαφθοράς.
Αυτά για τις εκατό μέρες από μένα, τώρα το αν κατάφερε να λύσει προβλήματα δεκαετιών σε τρεις μήνες θα μου επιτρέψετε να μου παραμένει αδιάφορο. Θα μου πείτε το υποσχέθηκε. Ναι το έκανε και απέτυχε. Δεν μπορεί κανείς όμως να του καταλογίσει πως δεν προσπάθησε ή δεν προσπαθεί. Με το χέρι στην καρδιά, μπορούμε να το πούμε για άλλον σύγχρονο πρωθυπουργό αυτό;
Υγ.: Δεν ξέρω αν το κάνατε πιτσιρικάδες εσείς, αλλά εγώ όταν ήμουν μόνος και έκανα σουτάκια στη μπασκέτα περιμένοντας τους άλλους να ρθουν, επειδή βαριόμουνα και δεν έβρισκα ενδιαφέρον στο παιχνίδι , έβαζα στοιχήματα με τον εαυτό μου. Αν δεν βάλω πέντε στα πέντε θα κάνω δυο γύρους το γήπεδο. Επειδή ποτέ δεν το είχα το σουτ, ξεποδαριάστηκα στο τρέξιμο, αλλά τουλάχιστον μου έμεινε η ταχύτητα. Στο μυαλό μου κάτι τέτοιο ήταν και η δήλωση για τις εκατό ημέρες. Τις εκλογές ο Παπανδρέου θα τις κέρδιζε είτε το υποσχόταν είτε όχι, με αυτή την δήλωση όμως ανέβασε τον πήχη και έστρεψε τα βλέμματα στο έργο του. Με τρία στα πέντε είναι σίγουρα καλύτερος σουτέρ από μένα, αν αρχίσει τώρα και το τρέξιμο πραγματικά θα έχουμε κερδίσει κάτι…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
