Δομημένα ομόλογα, Siemens, χρηματιστήριο και Βατοπέδι σε εξεταστικές. Τέσσερα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που απασχόλησαν τη χώρα τα τελευταία χρόνια και κλόνισαν συθέμελα την κοινωνία μας, τίθενται μέσα στο μήνα προς διερεύνηση στη βουλή.
Ποινικά, τα αδικήματα έχουν παραγραφεί. Τυπικά μια τέτοια κίνηση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα αφού κανείς δεν πρόκειται να δικαστεί για τις λαμογιές του. Για πολλούς λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί ως κίνηση εντυπωσιασμού. Διαφωνώ.
Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκαθαρίσει τουλάχιστον ηθικά το πολιτικό τοπίο στη χώρα. Ποτέ δεν είναι αργά να μάθει ο λαός ποιος τον εκμεταλλεύτηκε , ποιος τον έκλεψε. Ποτέ δεν είναι αργά για να αναθαρρήσουμε λίγο και να εμπιστευτούμε τους άρχοντες που θα παραμείνουν αλώβητοι απ’ αυτή την ιστορία. Ποτέ δεν είναι αργά για να πάνε τα λαμογια ίσως όχι φυλακή, αλλά τουλάχιστον σπίτι τους. Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθουμε επιτέλους ποιοί είναι οι κλέφτες, ποιοι είναι οι καταχραστές και να σταματήσουμε να βάζουμε τους πάντες και τα πάντα στο ίδιο τσουβάλι, μηδενίζοντας ίσως άξιους και ηθικούς ανθρώπους – αφού μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά - και κατ' επέκταση όλο το πολιτικό σύστημα.
Αν μου προκαλεί κάτι ενδοιασμούς ως προς την ορθότητα της κίνησης αυτής είναι η χρονική στιγμή που επιλέγουν να την κάνουν και οι βασικοί λόγοι είναι δύο. Πρώτον, η Ελλάδα περνά δύσκολες στιγμές – λόγω της κατάρρευσης του φιλελευθερισμού – και χρειάζεται όλα τα μυαλά της διαθέσιμα για να καταφέρει να βγει από το τέλμα που βρίσκεται. Και δεύτερο , - που πολύ φοβάμαι ότι ισχύει - είναι πως για να αντιμετωπιστεί η κρίση, χωρίς να την πληρώσει η έννοια της ελεύθερης αγοράς και κατ’ επέκταση το κεφάλαιο, το ευρωπαϊκό μπλοκ έχει αποφασίσει να ακολουθήσει τον μακρύ δρόμο, τον δρόμο που προστάζει ο νεοφιλελευθερισμός. Κόψιμο πόρων από τις μάζες για στήριξη των επενδύσεων, του κεφαλαίου. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Πάγωμα μισθών, αύξηση έμμεσων φόρων, αύξηση της χρησιμότητας του εργαζομένου – αύξηση χρόνων εργασίας με μικρότερους πραγματικούς μισθούς και συντάξεις – και γενικά πολλά δυσάρεστα – για τους πολλούς - μέτρα. Πολύ φοβάμαι πως οι εξεταστικές -που κατά κανόνα είναι πιασάρικες- γίνονται για να τραβήξουν τα βλέμματα του κόσμου από τις αποφάσεις που σκοπεύουν να πάρουν. Εύχομαι να πάσχω από την ανίατη ασθένεια της συνομωσιολαγνείας και να μην ισχύουν τα παραπάνω. 'Ιδωμεν.
Για να επιστρέψουμε στο θέμα τώρα, είτε κρύβονται συνομωσίες από πίσω είτε όχι, οι εξεταστικές θα πρέπει να γίνουν και είναι στο χέρι μας το πόσο θα τραβήξουμε τα μάτια μας από άλλες αποφάσεις που τυχόν θα παρθούν σε εκείνη τη συγκυρία. Αν καταφέρνουν να μας παραπλανούν και να μας οδηγούν κατά βούληση, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αυτό δεν σημαίνει όμως πως οι θετικές κινήσεις δεν θα πρέπει να χειροκροτούνται, αρκεί να γίνουν σωστά και να δώσουν όντως στοιχεία στο φως…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
