Από τους λίγους πολιτικούς άνδρες για τους οποίους τρέφω απόλυτη εκτίμηση (ίσως επειδή παραμένει θεωρητικός και δεν κυνηγάει καρέκλες) είναι ο Μίμης Ανδρουλάκης. Έκανε λοιπόν χθες μια πρόταση στον Παπακωνσταντίνου, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας είναι το δημόσιο χρέος , ένα χρέος που είναι χτισμένο από το μακροχρόνιο εξωτερικό δανεισμό με ασύμφορα επιτόκια, που έγινε επειδή η χώρα είχε ανάγκη από ρευστό για να καλύψει τα ελλείμματα των προϋπολογισμών της. Επειδή είναι μάλλον ουτοπικό να συζητάμε για πλεονασματικούς προϋπολογισμούς σήμερα και η χώρα χρειάζεται και θα χρειάζεται ρευστό, πράγμα που σημαίνει περαιτέρω δανεισμούς, ο Ανδρουλάκης πρότεινε τη δημιουργία εθνικών ομολόγων. Τι σημαίνει αυτό; Ας το δούμε σαν μια τράπεζα που θα μπορούν οι ιδιώτες να αποταμιεύουν τα χρήματα τους κλειστά με καλύτερα επιτόκια από των τραπεζών μα με πολύ μικρότερα από αυτά με τα οποία δανείζεται η χώρα από το εξωτερικό.
Η πρόταση αυτή έχει τρία βασικά πλεονεκτήματα. Πρώτον, βοηθάει την αγορά, στηρίζοντας τον κόσμο που θα παίρνει καλύτερα επιτόκια απ’ αυτά που του προσφέρουν οι τράπεζες. Δεύτερον , δίνει στο κράτος ρευστό, με πολύ μικρότερο επιτόκιο απ’ αυτό με το οποίο θα το έπαιρνε από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να περιοριστεί μακροχρόνια το χρέος. Και τέλος, δίνει ένα αρκετά ηχηρό χαστούκι στις τράπεζες, που χάνοντας μερίδιο των αποταμιεύσεων, θα αναγκαστούν να αναπροσαρμόσουν προς το συμφέρον του κόσμου τα επιτόκια τους.
Βασική παράμετρος για να πετύχει μια τέτοια κίνηση βέβαια, είναι η ανταπόκριση του κόσμου. Για να επιλέξει μια τέτοια πρόταση , ο μέσος άνθρωπος και φυσικά ο μέσος έλληνας χρειάζεται κίνητρο. Ο Μίμης προτείνει μια λύση που ακροβατεί στη λεπτή γραμμή της ηθικής. Λέει πως όποιος αγοράζει τα εν λόγω ομόλογα , για ποσά μέχρι 15.000 ευρώ να απαλλάσσεται από το «πόθεν έσχες». Προσωπικά διαφωνώ, πιστεύω πως έχουμε ήδη σαν κράτος πολύ σοβαρά προβλήματα ηθικής αξιοπιστίας και διαπλοκής για να μας επιτρέπονται τέτοιες «εκπτώσεις». Κατ’ εμέ πως το κίνητρο μπορεί να βρεθεί αλλού. Είναι ελάχιστοι οι πολίτες που δεν αντιλαμβάνονται τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Αν λοιπόν ενημερωθεί κατάλληλα, ειλικρινά και μαζικά από σύσσωμα τα μέσα ο κόσμος. Κατανοήσει ότι η πρόταση είναι συμφέρουσα γι’ αυτόν από πολλαπλές πλευρές και του πατηθεί η χορδή του πατριωτισμού, γνώμη μου είναι πως θα έχει όλα τα κίνητρα που χρειάζεται για να ανταποκριθεί χωρίς ηθικές «εκπτώσεις».
Με ξενίζει ο τίτλος που τους δίνει, καθώς πιστεύω πως η εθνική σωτηρία, δεν έχει να κάνει με οικονομικά, μα με βασικά κοινωνικά προβλήματα. Μα όσο ανώμαλα και άρρωστα και να είναι αυτά που ζούμε, όσο κι αν παραπαίει η κοινωνία μας, αυτήν έχουμε και σ’ αυτή ζούμε. Μέχρι να βρεθεί κάτι ριζικά καλύτερο και διαφορετικό, καλό θα είναι να ακούμε ιδέες που μπορούν να βελτιώσουν έστω και λίγο την παρούσα μεταβατική περίοδο που βιώνουμε.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
