Η ΝΔ με την εκλογή του Σαμαρά από την πρώτη (!) Κυριακή δείχνει ότι πήρε μια (μάλλον αναμενόμενη) απόφαση. Θέλει να ξεφύγει κι αυτή από το «όλοι ίδιοι είναι» που είχε γίνει καραμέλα στα χείλη όλων μας, στην μετά- Σημίτη εποχή. Η επιλογή του Σαμαρά , χωρίς
να τρέφω καμία εκτίμηση στο πρόσωπό του, είναι αν μη τι άλλο ιδανική για να ξεκαθαρίσει το τοπίο (ιδεολογικά) στην Ελλάδα. Η ΝΔ αποφάσισε χθες πως είναι δεξιό κόμμα και ως τέτοιο θα πορευτεί. Δεν είναι ούτε φασιστικό-λαϊκίστικο (Ψωμιάδης) ούτε κεντρώο-επικοινωνιακό (Μπακογιάννη). Λέω πως η απόφαση ήταν αναμενόμενη, καθώς στις εκλογές αυτές, τις μη υποχρεωτικές, που απαιτείται να είσαι μέλος του κόμματος για να ψηφίσεις, δεν μπορεί παρά να πάει ο σκληρός πυρήνας του κόμματος και μόνον αυτός, και με δεδομένο πως η ΝΔ ήταν από τα γενοφάσια της δεξιό κόμμα, η επιλογή του Σαμαρά ήταν μάλλον μονόδρομος.
Η προσέλευση του κόσμου υπολογίζεται στις 400.000* , σχεδόν οι μισοί από την αντίστοιχη του πασοκ, αλλά σ’ αυτό πρέπει να συνυπολογίσουμε και την πολύ ηπιότερη προεκλογική περίοδο.
Δεν ξέρω κατά πόσο θα τους βγει η επιλογή του Σαμαρά εκλογικά, καθώς στην Ελλάδα η πλειοψηφία του κόσμου είναι αριστεροί, και δεν είναι τυχαίο πως και τις δυο φορές που έγινε κυβέρνηση το κόμμα της ΝΔ (από το τέλος της μεταπολίτευσης και μετά) ήταν την πρώτη λόγω ανυπαρξίας άλλης επιλογής (ο Παπανδρέου έτρεχε στα δικαστήρια για το σκάνδαλο Κοσκωτά) και την δεύτερη όταν κατάφερε ο Σημίτης να μπερδέψει τον κόσμο όσον αφορά την ιδεολογική ταυτότητα του πασοκ και να κάνει μάλλον αόρατες τις διάφορες των δυο κομμάτων.
Όπως και να χει, η Ελλάδα μετά και από αυτή την ψηφοφορία δείχνει πως περνάει σε μια πιο ώριμη πολιτικά εποχή. Αργά μα σταθερά δείχνουμε πως επηρεαζόμαστε όλο και λιγότερο από τις υποδείξεις των καναλαρχών και κάνουμε περισσότερο προσωπικές επιλογές. Αναφέρομαι και στα δυο κόμματα εξουσίας και στις δυο εσωκομματικές εκλογές. Κοινή τους συνιστώσα ήταν η επιλογή του λιγότερο στηριζόμενου από τα μέσα υποψηφίου. Αυτή η λογική μόνο θετική μπορεί να είναι, καθώς ως λαός, ξαναβρίσκουμε σιγά σιγά την κριτική μας σκέψη.
Προχωράμε λοιπόν επιτέλους, σε μια περισσότερο ιδεολογική και ρομαντική εποχή στην πολιτική σκηνή της χώρας. Οδηγούμενοι ίσως από την κρίση της εποχής αλλά όταν στο Μραντεφέρ επικοινωνίας – ιδεολογίας κερδίζει η δεύτερη, μόνο θετικά μπορεί να είναι τα αποτελέσματα για το σύνολο, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι που μας οδήγησαν εκεί.
Τα συλλυπητήρια μου στην media friendly Ντόρα και εσωκλείω ένα κουτί υπογλώσσια για τον επίτιμο. Πολύ καλημέρα σας και καλή συνέχεια…
*(άκυρο , ήταν 800.000 ,οι πηγές μου αποδείχτηκαν σκάρτες, αυτά έχει το να μην έχεις τηλεόραση...)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
