Εθνική γιορτή σήμερα, επέτειος της εξέγερσης του πολυτεχνείου. Περίεργο πράμα να την περνάς στο στρατό, αλλά το προσπερνώ.
Μια γενιά που μεγάλωσε στη μάχη της μοναρχίας με τη δημοκρατία και έζησε την ελπίδα της νίκης της δεύτερης μόνο μέχρι να του την γκρεμίσουν ο αποστάτης και τα ελληνικά στρατά, αποφάσισε πάνω στην ωριμότητα της νιότης της πως τα σημαντικότερα πράματα στη ζωή
περικλείονται στο τρίπτυχο ψωμί παιδεία ελευθερία. Μεγάλη απόφαση, ωραία λόγια, ακόμα καλύτερα τραγούδια, εξέγερση λαού και νίκη, ανατροπή , δημοκρατία ( σχεδόν, γιατί ανάθεμα αν ήταν η μεταπολίτευση δημοκρατία, αλλά επίσης το προσπερνώ).
Ίσως όχι άμεσα , μα σίγουρα σταδιακά η γενιά αυτή , η λεγόμενη γενιά του πολυτεχνείου, πήρε τον κόσμο στα χέρια της, ή για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος, πήρε την Ελλάδα στα χέρια της και την αναμόρφωσε. Εδραίωσε την δωρεάν παιδεία και υγεία, καθόρισε τα εργατικά δικαιώματα (για να τα πάρει πίσω 20 χρόνια μετά), έκαμψε σταδιακά τις ανισότητες στην κοινωνία, ελάττωσε επίσης σταδιακά τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό στις μάζες, έφερε ισότητα και δικαιοσύνη (πάντα συγκριτικά με το παρελθόν) και γενικά έφερε την Ελλάδα στο επίπεδο μιας σύγχρονης και συμπαγούς δημοκρατίας. Μέχρι εδώ όλα καλά, δυστυχώς όμως στο δρόμο (ναι τον ίδιο δρόμο που είχε την δική του ιστορία) χρόνο με το χρόνο αρχίσανε να χάνουν την ταυτότητα τους , άρχισαν να ξεχνάνε τα πιστεύω τους , να βρίσκονται όλο και περισσότερο απέναντι στις αρχές που είχαν ως νέοι. Με λίγα λόγια να απορροφώνται από το σύστημα που δημιούργησαν με της καλύτερες (πιστεύω) των προθέσεων, με αποτέλεσμα, να τους ενδιαφέρουν οι καρέκλες της εξουσίας, το προσωπικό όφελος και η δόξα, περισσότερο ίσως και από τους ανθρώπους του καθεστώτος που (δόξα το θεό) ανατρέψανε.
Η γενιά αυτή, ήξερε από πάντα και βροντοφώναζε πως θα αλλάξει τον κόσμο. Και τον άλλαξε άρδην. Έδωσε και πήρε. Του έδωσε ελευθερία έκφρασης της γνώμης του μα του πήρε την διάθεση να την διαμορφώσει. Του έδωσε την δυνατότητα να βγει στο δρόμο και να διαδηλώσει μα τον καθήλωσε στον καναπέ. Του έδωσε την επιλογή να ψηφίσει μα του περιόρισε τις επιλογές. Και για να μη γίνομαι κουραστικός , υποσχέθηκε ψωμί παιδεία και ελευθερία και αφού κράτησε το ψωμί για τον εαυτό της, έκανε την παιδεία τόσο εξουθενωτική που σκότωσε την ελεύθερη σκέψη στερώντας έτσι από τα παιδιά της την ελευθερία.
Η γενιά αυτή λοιπόν όπως και πολλές άλλες πριν απ αυτήν (και πιθανόν πολλές από τις επόμενες) έχει το σύνδρομο του Κρόνου. Πεινάει διαρκώς και τρώει τα παιδιά της.
Για να τελειώνω μ’ αυτό το θέμα, γιατί με απογοητεύει και με τρομάζει περισσότερο από κάθε άλλο. Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην γενιά των πατεράδων μας, που πολέμησαν ένα ορατό τέρας και το νικήσανε, προσφέροντας μας βασικά αγαθά που ούτε θα ονειρευόμασταν. Και ένα εξίσου μεγάλο αϊ σιχτίρ γιατί ξεπουληθήκανε και δημιούργησαν ένα εξίσου τρομερό τέρας μα το κάναν αόρατο έτσι ώστε οποιαδήποτε προσπάθεια μάχης και αντίδρασης να αντιμετωπίζεται ως δονκιχωτισμός , με γέλια ή με glob…
Υ.Γ: (Πατέρα , με τα ίδια προσόντα, εγώ βγάζω 600 ευρω κι εσύ χιλιάρικα. Μπράβο σου, κέρδισες. Εσύ εξουσιάζεις κι εγώ υπηρετώ.)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
