Τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού των ιδρυτικών μελών της ΟΝΕ προέρχεται από την αυτοκινητοβιομηχανία. Με την οικονομική κρίση και κυρίως με τον τρόμο που προκάλεσε η ανακοίνωση της, η κερδοφορία της βαριάς βιομηχανίας και συγκεκριμένα της αυτοκινητοβιομηχανίας άρχισε να κατρακυλά, δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα στις συγκεκριμένες χώρες. Ως λύση μεταξύ άλλων, προκρίνανε και το μέτρο της απόσυρσης
των παλαιών αυτοκίνητων, με αντάλλαγμα δυσανάλογα μεγάλες, κρατικά χορηγούμενες επιδοτήσεις για αγορά νέων αυτοκινήτων σε όλες τις χώρες της ευροζώνης. Σκοπός της κίνησης αυτής ήταν να προσφέρουν κίνητρο στον κόσμο να αγοράσει καινούρια αυτοκίνητα, έτσι ώστε να αναθερμανθεί η εν λόγω αγορά. Ας έρθουμε όμως στα της Ελλάδας. Ποια ήταν τα ουσιαστικά κέρδη που θα είχε η χώρα μας απ’ αυτήν την κίνηση; Απάντηση. Θα ωφελούνταν οι έμποροι αυτοκινήτων και όσοι είχαν τη δυνατότητα ή την επιθυμία να αγοράσουν καινούριο αυτοκίνητο. Τι θα στοίχιζε η κίνηση αυτή; Το κράτος θα αγόραζε παλιοσίδερα σε πολλαπλάσια τιμή από την πραγματική, σε περίοδο που τα ταμεία είναι άδεια, για να τονώσει την γερμανική (κυρίως) αυτοκινητοβιομηχανία. Είναι περιττό βέβαια να πω πως τις επιδοτήσεις αυτές θα τις πληρώναμε από την τσέπη μας όλοι με την μορφή φόρων. Το αν ήταν σωστή ή λάθος , θετική ή αρνητική η κίνηση αυτή της κυβέρνησης θα το κρίνει ο καθένας από τη σκοπιά του. Αυτό που θέλω να τονίσω πάντως είναι, πως όταν δεν έχεις να φας, δεν αγοράζεις χρυσά μαχαιροπίρουνα για να βγάλει το μεροκάματο ο χρυσοχόος…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dewaterizing efforts..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
