Μεγάλη συζήτηση έχουν προκαλέσει οι παρεμβάσεις που ήδη έχει αρχίσει να υλοποιεί ο Δήμος Αλεξανδρούπολης μιας και όλα περιστρέφονται στους ρυθμούς των ποδηλατοδρόμων και της σκοπιμότητας τους. Γενικά πρέπει να νιώθουν δικαιωμένοι όλοι αυτοί (και ο υπογράφων μαζί) που εδώ και πολλά χρόνια έχουν εκφράσει ανάλογες απόψεις για την υιοθέτηση ήπιων μέσων μετακίνησης στο κέντρο της πόλης και κυρίως για
Ωραία τα πράσινα παπαγαλάκια που έριξε στον προεκλογικό αγώνα η κυβερνητική παράταξη, αλλά τη συζήτηση μονοπωλεί πλέον το δίλλημα που έθεσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και αποτελεί το τίτλο του συγκεκριμένου άρθρου. Σίγουρα ιδιαίτερη και εμπνευσμένη η αρνητική διαφήμιση αλλά δεν αρκεί νομίζω. Στην πορεία προς τις ευρωεκλογές χρειάζεται ουσία και κυρίως χρειάζεται πολιτικός λόγος. Όσο κι αν ξένισε
Στην αρχαία Αθήνα πίστευαν ότι βασική υποχρέωση ενός πολίτη είναι η συμμετοχή του στα κοινά. Αλλιώς χαρακτηριζόταν ως «ιδιώτης», έννοια ταυτόσημη με αυτή του κοινωνικά και πολιτικά απόκληρου. Στη νεοελληνική γλώσσα βέβαια, έχει λάβει τη σημασία της ατομικότητας και της ιδιοκτησίας που τείνουν να γίνουν θεμέλιοι λίθοι της κοινωνικής πραγματικότητας που βιώνουμε σήμερα. Η ρίζα την λέξης αυτής
Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι να καπηλευόμαστε, ο καθένας με τον τρόπο του, μια δολοφονία για να ξυπνήσουμε…Πόσοι ακόμα αθώοι…Μια ολόκληρη ελληνική κοινωνία κοιμάται εδώ και 30 χρονιά τον ύπνο της μεταπολίτευσης. Μιας μεταπολίτευσης που ξεκίνησε με όραμα και ιδανικά για ένα καλύτερο αύριο, το δικό μας αύριο.Και αυτό το αύριο ήρθε….Το ζούμε σήμερα. Χωρίς προοπτική για το μέλλον, με ξεφτισμένες