Στην νότια Κεφαλλονιά συναντάμε την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Εκεί κάθε Δεκαπενταύγουστο συμβαίνει κάτι περίεργο και θαυμαστό. Στην εορτή της Μεταμορφώσεως στις 6 Αυγούστου εμφανίζονται μέσα και έξω από το ναό φίδια. Αυτά είναι τα λεγόμενα "φίδια της Παναγίας".Όσο περνούν οι μέρες τα φίδια πληθαίνουν και την παραμονή της Κοιμήσεως αυξάνονται υπερβολικά. Κανείς μπορεί να δει Μαρκοπουλιώτες να γυρίζουν στη ρεματιά, για να μαζέψουν φίδια να τα φέρουν στην Παναγία. Κανένας δεν γνωρίζει από πού βγαίνουν, αλλά και που κρύβονται μετά τη γιορτή. Είναι κάτι το οποίο παραμένει ένα μυστήριο.
Την ώρα του εσπερινού κυκλοφορούν ανάμεσα στους πιστούς, στα προσκυνητάρια και στα στασίδια, χωρίς να φοβούνται κανέναν.
Οι χωρικοί για να προετοιμάσουν τους ξένους λένε: "Θα ανεβαίνουν στον κόρφο σας και με τη χάρη της Παναγίας δεν θα σας πειράξουν. Θα τα βαστάτε στα χέρια σας και θα σας γλύφουνε σαν γατάκια".Πραγματικά βλέπει κανείς απίστευτα πράγματα. Άλλα φίδια τυλιγμένα σαν βραχιόλια στα μπράτσα των πιστών, άλλα ανεβασμένα στην εικόνα της Παναγίας ή στον Εσταυρωμένο και άλλα στους άρτους της αρτοκλασίας. Μπορεί επίσης ένα φίδι να ανέβει στο Ευαγγέλιο που διαβάζει ο παπάς την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Πανηγυρίζουν και αυτά σαν εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου μαζί με τους χριστιανούς. Και δίνουν ένα τόνο εδεμικό, αφού στην Εδέμ οι πρωτόπλαστοι ζούσαν αδελφωμένοι με τα ζώα.
Φεύγοντας η 15η Αυγούστου αναχωρούν και τα φίδια.
Γερμανοί φυσιοδίφες τα εξέτασαν, αλλά δεν μπόρεσαν να τα κατατάξουν σε κανένα από τα γνωστά είδη. Είναι γκρίζα, λεπτά και δεν περνούν το ένα μέτρο. Όταν τα χαϊδεύεις νοιώθεις το δέρμα τους βελούδινο και βλέπεις δύο ματάκια σπινθηροβόλα. Στο πλατύ κεφάλι τους σχηματίζεται ένας μικρός σταυρός, καθώς επίσης και στην άκρη της λεπτής γλώσσας τους.
Αν κάποια χρονιά τα φίδια δεν παρουσιασθούν είναι κακό σημάδι. Αυτό συνέβη το 1940 και το 1953, οπότε και δοκιμάστηκε το νησί από τους σεισμούς.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μεταξάδες" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
