Έχω την αίσθηση ότι αυτές τις ώρες η Ελληνική πολιτική ιστορία εμπλουτίζεται με νέες σελίδες, που θα καθαρογραφούν τις επόμενες δεκαετίες. Δεν έχω κανένα δεδομένο για όσα εξελίσσονται στα παρασκήνια της πολιτικής ζωής του τόπου. Προσπαθώ, ανιχνεύοντας τις δηλώσεις των παραιτηθέντων βουλευτών και όλων των υπόλοιπων, να καταλάβω τι παίζεται και από ποιους. Αντιλαμβάνομαι ότι πλέον ο κόμπος έφτασε στο χτένι και η πραγματικότητα αναγκάζει τους πρωταγωνιστές του πολιτικού μας συστήματος να αποφασίσουν επιτέλους "με ποιους θα παν και ποιους θ' αφήσουν" , όπως λέει ο ποιητής... Η εποχή, που η "καλή καταγωγή" και η "αναγνωρισιμότητα" κάποιου ήταν αρκετά εφόδια για να κάνει το άλμα και να ενταχθεί στο πολιτικό προσωπικό της χώρας χωρίς να χρειάζεται να κοπιάζει και να ενοχλείται σοβαρά στη συνέχεια, μάλλον παρέρχεται, γιατί πλέον η πραγματικότητα παραγίνεται σκληρή για να έχουμε περιθώρια πειραματισμών και παιγνίων με το πολιτικό μας προσωπικό. Αρχίζει επιτέλους να γίνεται αντιληπτό ότι η ενασχόληση με την πολιτική είναι μια δύσκολη και επικίνδυνη δουλειά, καθώς μετατρέπεται συχνά σε ένα σκληρό παιχνίδι συγκρούσεων και συναινέσεων μεταξύ αντικρουόμενων συμφερόντων, όπου οι ικανότεροι αναδεικνύονται από τις χρονικές στιγμές που επιλέγουν να ακολουθήσουν τη μια ή την άλλη εκδοχή. Οι όποιες ριζικές αλλαγές στην πολιτική ιστορία του τόπου (θετικές ή αρνητικές, αποφαίνεται μετά πολλά χρόνια η ιστορία) ξεκινούν μετά από σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις που ακολουθούν τις σφοδρές πολιτικές συγκρούσεις. Η πολιτική νηνεμία καταδεικνύει συνήθως το προχωρημένο στάδιο σήψης και αποσύνθεσης ενός χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος.
Μ' αυτή την έννοια οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών δίνουν ίσως το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα, ότι κάτι επιτέλους αρχίζει να κινείται στην πολιτική ζωή του τόπου.
Τους μεγάλους ηγέτες τους αναδεικνύουν οι σοβαρές κρίσεις και τους εξευτελίζει η διαχείριση της ακίνδυνης καθημερινότητας, που απαιτεί μικρούς και συχνούς "συμβιβασμούς" και εκπτώσεις ιδεών και αξιών.
Θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε πολλά στα ΜΜΕ, στα blogs, στις πλατείες και στα καφενεία. Την απάντηση ή τις απαντήσεις σε όλα τα σημερινά μας "γιατί" θα δώσει εν καιρώ η ιστορία και αυτή θα τοποθετήσει τους σημερινούς της πρωταγωνιστές στη θέση που τους αξίζει. Να θυμίσω ότι οι περισσότεροι απ' αυτούς , που μνημονεύονται στην ιστορία για την προσφορά τους στην Ελλάδα, τελείωσαν άδοξα την πολιτική , αλλά και φυσική τους ζωή, είτε εξόριστοι, είτε φυλακισμένοι από την οργή των "αγανακτισμένων" της εποχής τους. Ίσως επειδή είχαν την "ατυχία" να βλέπουν μερικές δεκαετίες πιο μπροστά από τις "κυρά-Κατίνες" της εποχής τους, που δεν ήταν ποτέ πρόθυμες να θυσιάσουν τη δική τους βόλεψη για το κοινό συμφέρον.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λιγαπόλα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
