Αυτή η φάμπρικα με τα εκκλησάκια, που φυτρώνουν σαν μανιτάρια κάποια πρωινά στις αυλές των σχολείων μας, μου φαίνεται πολύ περίεργη από πολλές απόψεις.
Με ποιες διαδικασίες , ποιοι και με τη νομιμοποίηση ποιων αρμόδιων αρχών αυτής της πόλης αποφασίζουν για το στήσιμό τους στις αυλές των σχολείων;
Είναι θεμιτό και συμβατό με τη φιλοσοφία της θρησκείας μας να χρησιμοποιούνται μινιατούρες των ναών , σαν “διακοσμητικά αντικείμενα” στις αυλές των σχολείων;
Έχουμε δικαίωμα να μετατρέπουμε τα σχολεία σε χώρους λατρείας των θρησκειών μας , ακόμα και αν δεχτούμε ότι όλοι οι μαθητές ασπάζονται την ίδια θρησκεία;
Έχουν δικαίωμα να κάνουν το ίδιο και πιστοί άλλων θρησκειών τοποθετώντας θρησκευτικά τους σύμβολα στις αυλές των σχολείων, αν οι μαθητές σ' αυτά κατά πλειοψηφία ανήκουν σε άλλα θρησκευτικά δόγματα;
Τι θα συμβεί, αν κάποια μέρα δούμε σε κάποια σχολεία της Ελληνικής επικράτειας να ξεφυτρώνουν π.χ. μινιατούρες μιναρέδων;
Θα χαρακτηρίζονται “άθεοι” ή στην καλύτερη περίπτωση ασεβείς οι διευθυντές, σύλλογοι καθηγητών, σύλλογοι γονέων κ.λ.π. των σχολείων που δεν θα φιλοξενούν στην αυλή τους ένα εκκλησάκι;
Θα σπεύσουν ίσως αρκετοί φανατικοί “πιστοί” να καταλογίσουν “ασέβεια” στην ανάδειξη του θέματος και να διακρίνουν ¨επίθεση κατά της εκκλησίας¨. Ό,τι γίνεται κάθε φορά, που εκδηλώνεται οποιαδήποτε κριτική στα πεπραγμένα των ¨περιούσιων¨ μελών της εκκλησίας. Γιατί σ' ενοχλεί, θα με ρωτήσουν, το εκκλησάκι στην αυλή του σχολείου;Δε μ' ενοχλεί η παρουσία του , θα απαντήσω. Μ' εξοργίζει όμως το θράσος όσων χρησιμοποιούν το δέος των απλών ανθρώπων απέναντι στο Θείο για να εμπορευτούν τα θρησκευτικά μας σύμβολα, καθώς επίσης , όταν επιδεικνύουν προκλητικά τη δύναμη της πλειοψηφίας που διαθέτουν απέναντι στις όποιες μειοψηφίες. Η επιμονή των αξιωματούχων της εκκλησίας να επιδεικνύουν τη δύναμή τους και να επιβάλουν τη θρησκεία μας δια των συμβόλων της και όχι δια της έμπρακτης εφαρμογής της φιλοσοφίας της στους πάσχοντες συνανθρώπους μας. Αυτή η μετάπτωση στο φετιχισμό και τη λατρεία των συμβόλων, καθώς και η είσοδός της στις αυλές των σχολείων με ανησυχεί και αισθάνομαι χρέος να επισημάνω, ως Εκπαιδευτικός, αλλά και ως μέλος της εκκλησίας .
Όταν τα σύμβολα γίνονται εξαπτέρυγα των σχολείων δεν είναι μακριά και η εποχή, που οι άνθρωποι γίνονται εξαπτέρυγα των συμβόλων, πειθήνια όργανα των αξιωματούχων, που τα φέρουν, αποξενωμένα από τον αρχικό τους συμβολισμό. Τα σχολεία δεν έχουν αυτή την αποστολή. Θέλουν τους μαθητές κεντρικά πρόσωπα αρχών και αξιών με κινητήρια δύναμη την ελεύθερη σκέψη. 
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λιγαπόλα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
