Παρακάτω παραθέτω τρεις πίνακες με τις απουσίες των μαθητών που παρατηρήθηκαν στο σχολείο που εργάζομαι το σχολικό έτος 2009-2010 ανάγοντας τα στοιχεία για κάθε τάξη στους 100 μαθητές. Η ίδια εικόνα υποθέτω ότι εμφανίζεται σε όλα τα Λύκεια της Ελλάδας.
Υπενθυμίζω ότι το ανώτατο όριο απουσιών είναι 114 διδακτικές ώρες εκ των οποίων οι αδικαιολόγητες δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 50. Ειδικά για φέτος είχαμε με εγκύκλο του Υπουργείου για αύξηση των ανώτατων ορίων κατά 30% για κάθε κατηγορία απουσιών (Σύνολο επιτρεπόμενων, δικαιολογημένων, κ.λ.π.)
Εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι οι μαθητές, καθώς ανεβαίνουν τις τάξεις, όλο και περισσότεροι εξαντλούν τα ανώτατα όρια επιτρεπόμενων απουσιών με τη συγκατάθεση ή όχι των γονέων. Στην τελευταία τάξη δίνεται η αίσθηση ότι, αν η προσέλευση στο σχολείο ήταν προαιρετική, μάλλον δεν θα πατούσαν σ' αυτό οι μαθητές!
Δυστυχώς για ακόμα μια φορά αντι να γίνει προσπάθεια να αλλάξει ριζικά η φιλοσοφία του Εκπαιδευτικού μας συστήματος οι όποιες παρεμβάσεις γίνονται σε δευτερεύοντα και ανούσια ζητήματα. Δίνεται μεγάλη έμφαση στην περιβόητη "αξιολόγηση" των Εκπαιδευτικών και τα εργαλεία της γνώσης, χωρίς να έχει αποφασιστεί τι ακριβώς θα αξιολογείται και ποιο πρέπει να είναι το προϊόν της εκπαιδευτικής διαδικασίας! Όσο τα βλέμματα όλων μας θα είναι στραμένα στις Πανελλαδικές εξετάσεις και θα υφίσταται ο ανελέητος αγώνας για το ποιός θα ξεπεράσει στα μόρια τον άλλο, η πραγματική παιδεία θα είναι φυλακισμένη στις άδειες αίθουσες των σχολείων μας, καθώς οι γονείς θα κυνηγούν τα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα με οχήματα τα παιδιά τους με ή χωρίς την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Είναι άχαρο να αφιερώνει κανείς πλήθος εργατοωρών μετρώντας σχολαστικά τη μιζέρια του...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λιγαπόλα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
