Καθαρά Δευτέρα, το πρωί. Γύρω στις 8.30. Η εκπομπή των Καμπουράκη και Οικονομέα έχει προσκεκλημένη την γραμματέα του σωματείου των τελωνιακών υπαλλήλων. Η κυρία είχε μια δυνατή φωνή που μπορούσε να καλύψει τους πάντες και τσαγανό αρκετό όπως επιβάλλεται για μια συνδικαλίστρια. Φυσικά ο ρόλος της ήταν να υπερασπιστεί το δικαίωμα των τελωνιακών για αυτοτελή φορολόγηση και να αντιδράσει στην μείωση των επιδομάτων που επιβάλλονται. Η κυρία όμως μεταξύ των άλλων είπε και ορισμένα πράγματα που προκαλούν το κοινό αίσθημα και έκανε τον φουκαρά τον Καμπουράκη να αλλάξει χρώμα και να βγει (δικαίως) από τα ρούχα του. Η κυρία λοιπόν μας πληροφόρησε ότι το εισόδημά της που ανέρχεται στα 2700 ευρώ όχι μόνο δεν ανήκει στα ρετιρέ των αμοιβών του δημοσίου, αλλά είναι μεταξύ υπογείου και ισογείου!!! Δηλαδή οι μισθοί νοσηλευτών, δασκάλων, υπαλλήλων δήμων και νομαρχιών, που βρίσκονται; Μάλλον στο τέταρτο υπόγειο μιας και είναι οι μισοί σε σχέση με το μηνιαίο εισόδημα της κυρίας. Είπε επίσης ότι η απώλεια που θα υποστούν από την κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης και την μείωση των επιδομάτων, πιθανώς να οδηγήσει κάποιες οικογένειες τελωνιακών στην φυλακή!!! Ναι, στην φυλακή, λόγω της οικονομικής ανέχειας. Και αυτά τα λέει υπάλληλος που ακόμη και μετά τις όποιες μειώσεις, θα αμείβεται με πάνω από 2000 ευρώ. Είναι τουλάχιστον πρόκληση να ακούγονται τέτοιες κουβέντες σε μια χώρα που πάνω από το 20% ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας και άλλες τόσες τουλάχιστον υποθέτω ότι ζουν με τα μισά χρήματα ενός τελωνιακού.
Δυστυχώς στην Ελλάδα κάποιες επαγγελματικές ομάδες έχουν κατακτήσει τόσα πολλά που έχουν χάσει το μέτρο. Είναι δε τόσο μεγάλη η δύναμη που έχουν που μια απεργία τους είναι αρκετή για να στερήσει σημαντικό μέρος των κρατικών εσόδων. Οι δάσκαλοι πριν 3 χρόνια απεργούσαν για έναν μήνα με οικονομικό αίτημα να αυξηθούν οι αποδοχές των 1000 και 1200 ευρώ. Οι αγρότες κάθε χρόνο βγαίνουν για εβδομάδες στα μπλόκα. Κανείς δεν τους δίνει σημασία γιατί απλά η κινητοποίησή τους δεν έχει κόστος. Όταν όμως απεργούν οι τελωνιακοί, οι εφοριακοί, οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ, το κράτος τρέμει. Αυτός είναι και ο λόγος που ότι και να λένε οι συνδικαλιστές τους, οι επαγγελματικοί αυτοί κλάδοι έχουν τεράστιες απολαβές σε σχέση με άλλους εργαζόμενους. Σε αυτήν την προκλητική αδικία όμως κάποια στιγμή πρέπει να μπει ένα τέλος. Πήγε να γίνει η αρχή, με την μεγαλύτερη περικοπή των υψηλών επιδομάτων, αλλά υπό τον φόβο δικαστικών προσφυγών, η κυβέρνηση έκανε πίσω. Όμως και η κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης είναι ένα βήμα. Να δείξει επιτέλους μια φορά το δύσμοιρο το κράτος ότι μπορεί να πει όχι σε υπαλλήλους που διαχειρίζονται τα οικονομικά του, για να υπάρχει και ένα αίσθημα δικαίου. Θα μου πείτε τώρα: οι τελωνιακοί σου φταίνε; Είναι ένα παράδειγμα ανισότητας και κυρίως προκλητικής στάσης από την ομοσπονδία τους που πρέπει να διορθωθεί, όπως βέβαια και πολλά, μα πάρα πολλά πράγματα σε αυτήν την χώρα…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Απόψεις" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
