Η μεγάλη πληγή είναι οι δήμοι. Στις διοικητικές υπηρεσίες ειδικά υπάρχουν ηλεκτρολόγοι, εργάτες και λοιποί. Είναι ένα σωρό οι καθαρίστριες που εκτελούν άλλα χρέη. Όλο το κακό το κάνουν οι γνωριμίες. Πολλές φορές γίνονται προσλήψεις ακόμη και μέσω ΑΣΕΠ για να βολευτούν συγγενείς και φίλοι. Και αν κάποιος τρυπώσει στο δημόσιο με ότι ειδικότητα και να μπει την βρίσκει την άκρη και μέσα σε μια νύχτα αλλάζει ειδικότητα. Η υπουργός παιδείας βρήκε αρκετούς δασκάλους να βγάζουν φωτοτυπίες στο υπουργείο της. Αυτοί λείπουν από τα σχολεία τους. Το ίδιο συμβαίνει και στα Νοσοκομεία και στα Αστυνομικά τμήματα. Πολλοί εργαζόμενοι στους χώρους αυτούς με αποσπάσεις και μετατάξεις έχουν ξεφύγει. Και φυσικά πολλοί δεν καλύπτουν ανάγκες στις θέσεις που πηγαίνουν. Απλά λουφάρουν.
Είναι αναγκαία η καταγραφή του προσωπικού που υπάρχει σε όλους τους τομείς του δημοσίου και η ορθολογική εκμετάλλευσή του είτε με οριστικές μετατάξεις είτε με αποσπάσεις. Απολύσεις δεν μπορούν να υπάρξουν. Είναι ενάντια στο σύνταγμα. Η κυβέρνηση προσανατολίζεται να κάνει μόλις μια πρόσληψη για κάθε πέντε υπαλλήλους που συνταξιοδοτούνται. Υπάρχει πίεση όμως από την Ευρώπη για ακόμη λιγότερες προσλήψεις (ακούγεται μια αναλογία 1/8 προσλήψεις/συνταξιοδοτήσεις). Η στρόφιγγα που οδηγεί στο δημόσιο θα κλείνει συνεχώς. Πρέπει οι ήδη υπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι να αξιοποιηθούν σωστά γιατί αλλιώς το κράτος θα παραλύσει. Υπάρχουν και χειρότερα για την λειτουργία του κράτους; Σαφέστατα ναι….
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Απόψεις" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
