Αγαπημένε μου, η Ρούλα είμαι και αν νόμιζες πως αν και 27 θα σταμάταγα αυτήν την ιστορία με τα γράμματα,είσαι φανερά γελασμένος... Φέτος λοιπόν θα σε γυρίσω σε μια παλιά γνώριμη και αγαπημένα μαγική εικόνα...Χριστούγεννα, ένα μισογεμάτο ποτήρι νερό και ένα γεμάτο γλυκά ψίχουλα απο μελομακάρονο πιατάκι κοντά στο δέντρο,φωνές απο το καθιστικό και γέλια στην κρεββατοκάμαρα...''μαμά,μπαμπά,ήρθε...ήρθε...''σκισμένα περιτυλίγματα κάτω απο το δέντρο και μια ζεστή αγκαλιά απο την οικογένεια στην κρεββατοκάμαρα, πρωινός εκκλησιασμός και κους κους για τα δώρα και έπειτα το ζεστό σπίτι της γιαγιάς που ξημέρωβραδιάστηκε στην εκκλησία και όμως όπως κάθε χρόνο τα είχε όλα έτοιμα και ζεστά.Εκεί πάνω τρώμε κοτόσουπα και μπάμπο στις 8 το πρωί και όμως κανείς δεν παραπονιέται που τρώει φαγητό αντί να πιεί καφε...είναι η μαγεία αυτής της γιορτ'ης και του εθίμου που το λαχταρά ο οργανισμός σου...και έιναι όλοι εκέι...όλοι...και γελάνε και πίνουνε κρασί και αγκαλιάζονται και φιλιούνται....μετά έρχεται ο καφές και τα μουχούλια σταλμένα απο την Ξάνθη με αγάπη και μεράκι και επιστρέφουμε πάλι στα καθημερινά μας ωράρια ...ο καφες πρωινός δηλαδή και το μεσημέρι κοψίδια και ψησίδια στην αυλή παρά το κρύο... Μαγικές εικόνες και απο εμένα φέτος μια ευχή αντί για δώρο...Είθε κάθε οικογένεια στην γή να έχει τέτοιες μαγικές στιγμές γεμάτες Αγάπη και ζεστασιά, σε φιλώ το Ρουλάκι που πάντα ήξερες.
Περισσότερα... »